: พี่มาจากที่ไหนกัน?
: พวกผมมาจากปราจีน มากันยี่สิบกว่าคน ตั้งใจว่าจะอยู่ให้ครบเดือน
: อ้าว! แล้วจะอยู่ยังไง?
: ก็อยู่ตรงนี้ นอนตรงนี้แหละ หาอะไรปูๆคลุมๆเอา ถ้าฝนไม่ตกก็ดี พอตกแล้ววิ่งเลย เสื้อผ้าก็ไปหยอดตู้ซักเอาแถวๆนี้แหละ 20 บาท ผมเอาเสื้อมาเยอะ ตั้งใจกันมา มาแล้วก็แยกย้ายกันไปหาที่อยู่ที่นอน แบตหมดก็เข้าไปขอในธรรมศาสตร์ชาร์จ ผมมากันบ่อย มาทุกวันพ่อ วันแม่ มาอยู่สองสามวัน ก็ไปขอเขาในธรรมศาสตร์ เขาก็ให้ชาร์จนะ เขาบอกว่ามางานอย่างนี้ชาร์จได้เลย แต่อย่าไปขโมยของอะไรเขา ขโมยแล้วจะโดนจับ เดี๋ยววันกลับก็นัดกันที่หัวลำโพง นั่งรถไฟฟรี
:แล้วพี่ทำอะไรกันที่บ้านมาได้นานๆ
: ทำนาทำสวนเนอะ พอดีตอนนี้ยังไม่ต้องทำอะไรข้าวกำลังตั้งท้อง ลูกๆผมก็เรียนหนังสือนะ แต่โตแล้วไม่ต้องห่วง ที่หมู่บ้านเขาก็นัดกันมา บ้านไหนส่งตัวแทนมา งานอย่างนี้ไม่มาไม่ได้ มีครั้งเดียว ผมต้องมากัน
: แล้วชาวบ้านเป็นยังไงบ้างวันที่รู้ท่านสวรรคต?
: เราก็ไม่เชื่อกันนะ ว่าในเมืองโกหก โทรทัศน์เราก็ไม่ได้นั่งเฝ้ากัน มีคนเขาเปิดอะไรหล่ะ เฟสๆ ไลน์ๆ เขาก็บอกมีข่าวกัน ก็ไม่เชื่อนะ จนเห็นในหนังสือพิมพ์
: แล้วเป็นอย่างไรกันบ้าง?
: เรื่องอย่างนี้มันพูดไม่ออกกันหรอก มันจุก มันเงียบ มันพูดไม่ถูก เขาก็ไปทำบุญให้ท่านกัน ผมนะตอนพ่อแม่ผมตายผมยังเงียบไปเป็นปี แฟนหนีแฟนตายผมช่างมันไม่เสียใจ แต่พ่อแม่นี่ให้กำเนิดเรามาผมเสียใจมาก แล้วนี้เป็นท่าน ผมไม่รู้จะพูดยังไง …ขาดอะไรขาดได้ ขาดพ่อเมืองนี่แย่เลย เศร้านะ…
cr.YouLike (คลิปเด็ด)
by TVPOOL ONLINE
