คนสวยอ่อนหัดกับแบดบอยลิ้นรัว

    ลมหนาวระลอกแล้วระลอกเล่าพัดมาให้ผิวกายได้รู้สึกเย็นยะเยือก…ใครที่ยังไม่มีดาร์ลิ่งข้างกายก็รีบๆ ที่สำคัญหาได้แล้วก็เบิ่งตาดูดีๆ ละกัน เดี๋ยวจะเข้าตำราข้างนอกสุกใสข้างในเป็นโพรง อิอิ 

    วีคนี้มีเรื่องราวฉาวโฉ่อดีตคนเคยๆ มาสาธยายให้ฟัง โดยเป็นคิวของพระเอกเคยดังกับสาวน้อยวัยกรุบกรอบ พ่อพระเอกคนนี้ด้วยมีความเท่เป็นใบเบิกทาง จนไปเตะตาแมวมอง ก็เลยได้มาโลดแล่นในวงการด้วยการเปิดซิงกับผลงานทางจอเงิน ด้วยบทที่พูดตรงๆ ไม่ต้องอ้อมค้อมว่าบทนี้ใครเล่นก็ได้ พูดให้เจ็บได้อีกกว่านั้นไม่มีก็ได้ เอาง่ายตรงๆ ก็แค่เอ็กซ์ตราเดินผ่านกล้อง จบ!

     แต่อย่างว่าเข้ามาใหม่แรงเกินค่าตัว… เดี๋ยวลุง ป้า น้า อา จะตกใจ…หัวใจวายตายกลางกองฯ ก็ได้แต่เก็บความอยากไว้ในใจเงียบๆ แต่ลึกๆ แล้วคาสโนว่าตัวพ่อ พ่อมีดีที่ลีลา…ชะนีน้อยหอยขาดน้ำ ล้วนตกเป็นอาหารอันโอชะ นั่่นคือเรื่องราวเมื่อวันวาน

     หลังจากขึ้นรถทัวร์ มุ่งสู่กรุงเทพฯ เมืองฟ้าอมร…ก็ได้ผู้ใหญ่ใจตัวเป็นชายใจเป็นชะนี อุ้มชูปูที่หลับที่นอนให้…ประสาผู้ใหญ่เอ็นดูเด็ก…จากนั้นก็ลองกินของเด็ก หรือเปล่า เรื่องนี้ก็ไม่รู้สินะ 555+ สรุปว่าจากวันนั้น… สรรพนามเรียกหวานปานน้ำผึ้งเดือนหก หุหุ “ปั๋วขา…” ไปซะงั้น “ฝนจะตก คนจะสืบพันธ์ุ ว้าย! กินกัน ถ้าไม่เดือดร้อนใคร ทำไปโลด”

    แต่เรื่องมันไม่ง่ายเหมือนถอดจีสตริง เพราะปั๋วขา ดันมีเมียแอบซอกตู้อยู่นี่สิ!จากนั้นนางก็กลายเป็นเมียลับๆ อยู่ในคอนโดฯ  ไปไหนมาไหนก็ตีหน้าเนียน…พูดเบาๆ เวลามีคนถาม “แค่พี่น้องค่ะ”แรกๆ “หวานก็อม ขมก็อม” 55+ อมบ่อยๆ ก็เริ่มเบื่อ…วันหนึ่งนางได้ไปเจอกับนักร้องวงใต้ดิน… แล้วรักฉาบฉวยของคนสวยกับนักร้องก็เกิดขึ้น… หน้าต่างมีหู ประตูมีซ่อง ไม่ใช่! มีช่อง! เสียงครวญจาก ช่องแคบแว่วไปถึงติ่งหูปั๋ว สุดท้ายท้ายก็ทางยกระดับ โนๆ ทางใครทางมัน

    วันเวลาผ่านไปเหมือนติดปีก พ่อตัวดีได้แรงฉุดแรงชักดี เลยติดลมบนได้เป็นพระเอกจริงๆ ฮิ้วๆๆ ชีวิตสว่างวาบๆ เหมือนไส้ผีกระสือ 55+ งานการเข้าแถวมาให้เลือก ประจวบเหมาะกับมีนางหนองดีเอาใสพายไปถวายผู้ใหญ่ในช่อง ที่ช่วงนั้นกำลังหัวเสียเพราะนักแสดงหนีหาย บางคนก็ล้มหายตายจาก  ขาดนักแสดงอยู่พอดี โชคดีสำลีไม่ยัดรูจมุก เพราะยังไม่ตาย 55+  

    พ่อตัวดีเลยได้ลืมตาอ้าปาก จับคู่กับนางเอกภูธร เล่นกันไปเล่นกันมาทำท่าอยากเล่นนอกบท แต่สาวเจ้าเป็นคนมีสมอง เพราะดูท่าทางอย่างนี้แถวบ้านเค้าเรียกเพลย์บอย งานนี้เลยร้องเพลง “ถอยดีกว่า” ตีกรรเชียงออกมาไกล 10 กิโล โอ้โฮ! ฉลาดไม่เบานะเรา แต่พ่อพระเอกรายนี้หาได้แคร์ไม่ มีรูปเป็นทรัพย์ วาจาเป็นเอก  ซะขนาดนี้ เป้าหมายมีไว้พุ่งชน วันหนึ่งมีแม่กวางน้อย เดินตุปัดตุเป๋ มาก็เลยทำตัวเป็นพรานบุญ เข้าช่วยเหลือ สาวเจ้าก้เป็นปลื้ม บร๊ะเจ้า! หล่อแล้วยังมีนำใจ สุดท้ายก็ “ไอเลิฟยู” 55+  

    ความรักทำให้โลกสวยงาม ใครถามก็กระมิดกระเมี้ยนว่า “ดูๆ กันอยู่” คนหวังดีสะกิดเตือนผู้ชายคนนี้เจ้าชูไม่เบา … “น้ำเชี่ยวอย่าเอาเรือขวาง” เห็นทีจะจริง ความรักเป็นรื่องของคนสองคนของจริง คนใกล้ตัวโผล่หน้าเข้าไปเตือนเพราะกลัวจะน้ำตาเช็ดหัวเข่า โดนด่าออกมา ถึงขั้นหูชาไปสามวัน โฮะๆ

    สุดท้ายชะนีน้อยก็เห็นสัจธรรม นางสะบัดบ๊อบ เชิ่ดหน้าขึ้นมองฟ้า แล้วตั้งใจเด็ดขาดว่าคราวนี้กรู…จะไม่กลับไปกินน้ำใต้ศอกใครอีกแล้ว แมร๊ง!

    พ่อหล่อลาก ชวนอ้วกแตก…เห็นท่าไม่ดีรีบตาหลีตาเหลือกกลับไปง้อ นางกลั้นใจ ถาม “ตกลงเราเป็นอะไรกัน” เพล้ง! …เจ็บจนจุกเหมือนฟ้าผ่ากลางกบาล ฮือๆ “จบแต่เจ็บ…” 

   นางเสียจริตไปพักใหญ่ ถึงขั้นต้องกินยาคลายเครียด เวรกรรมจริงๆ คร้าบพี่น้อง  ก็อย่าเสียเวลาและเสียน้ำตากับคนที่ไม่เห็นคุณค่า…ผู้ชายไม่ได้มีคนเดียวในโลก แต่ผู้ชายเฮงซวยเดี๋ยวนี้มีอยู่ครึ่งโลก” สวยๆ เริ่ดๆ เชิดไว้คร้าบ/